Przejdź do głównej zawartości

Posty

Wyświetlam posty z etykietą prosto z lasu

fotograficzny poniedziałek - XXII

rankiem do lasu

Popadało trochę i znów zrobiło się względnie ciepło. Wystarczająco by znów zaczęły rosnąć grzyby. Wybraliśmy się dziś wcześnie rano sprawdzić "swoje miejsca" i nie zawiedliśmy się. Poranny chłód, mgły snujące się nad polami, opary wstające nad wodą mijanych jezior, słońce przebijające się przez gałęzie i gruba rosa. Już tych atrakcji byłoby dość, a przecież udało się nam znaleźć całkiem porządną ilość grzybów. Jeden prawdziwek, podgrzybki (te lubię zbierać najbardziej), czerwonogłowe kozaki, kilka zajączków i jakiś samotny maślak - akurat by ususzyć i mieć na święta do bigosu. Dwie godziny spokojnego spaceru po pięknym lesie na początek dnia i w nagrodę dwie łubianki grzybów - czegóż chcieć więcej? :)

fotograficzny poniedziałek - XX

Leśne jesienne drogi

Jesień jest zbyt ładna, by pokazać ją tylko raz, a więc będzie replay ;)      

jesień prosto z lasu

       

woda w lesie

W lesie ulewne deszcze zasiliły bagna i rozlewiska. Pojawiły się okresowe strumyki, a niektóre ścieżki zniknęły pod przepływającą wodą. Jest mokro, mrocznie i przedjesiennie.

anemony

W lesie zakwitły anemony, zawilce gajowe, i "ośnieżyły" całe połacie ziemi pomiędzy bukami. Widok niesamowity i nietrwały, bo kwiaty kwitną dość krótko. Co roku je oglądam, co roku się nimi zachwycam i co roku pokazuję zdjęcia, by się podzielić z Wami ich urodą :)

prosto z lasu

Szukałam w lesie jesieni. Jak na razie nie mam jej za wiele - bukowe lasy przebarwiają się trochę później. Niemniej zieleń zaczyna żółknąć, barwy ocieplają się. Szukałam też grzybów i znalazłam... niejadalne, ale śliczne.

drep, drep w górę na Górę

Nad Oliwą góruje wzgórze, które od końca XVIII w. do 1945 r. zwane było Wzgórzem Karola (niem. Karlsberg ), a obecnie nosi nazwę Góra Pachołek . Już w roku 1798 powstał na jej szczycie pawilon widokowy, a w 1882 roku został zastąpiony murowaną wieżą. Stała do 1945 roku, kiedy to została wysadzona przez saperów niemieckich. W 1975 roku wzniesiono na jej miejscu wieżę widokową, stalową. Na ową wieżę postanowiłam się wdrapać, bo mimo że mieszkam już tyle lat w Trójmieście to nigdy na niej nie byłam. Widok jest rewelacyjny zwłaszcza, że zostały przycięte wierzchołki drzew i nic  nie zasłania widoku. Widać całą Oliwę, Gdańsk, Sopot i część Gdyni. No i morze, aż po Hel. Fajnie tak popatrzeć na miasto z góry.          

z dziennika podróży - Rospuda i Tobolinka

Rospuda. Enklawa przyrodnicza, ścisły rezerwat, o którą rok temu stoczono bój z urzędnikami. Rzeka i jej rozlewisko oraz bagna. Będąc w Augustowie wybrałam się na rejs do Doliny Rospudy by przynajmniej w niewielkim stopniu, obejrzeć to cudo przyrody. Muszę Wam powiedzieć, że jest co oglądać. Bogactwo roślin widać nawet w czasie krótkiego rejsu łodzią, intensywna zieleń wylewa się z brzegów i przewiesza nad brzegami. Chciałoby się wejść głębiej, obejrzeć wszystko, ale rozum mówi, że jak tak wolno byłoby wchodzić i oglądać, to nie byłoby żadnej enklawy, że może ona istnieć tylko wtedy, kiedy się jej nie ogląda, kiedy nie depczą jej ludzkie stopy. *** Rezerwat "Tobolinka" leży w okolicy wsi Wigańce i Giby, gdzieś na południe od jeziora Pomorze. To jeziorka schowane w lesie, otoczone podmokłym terenem zarośniętym bagnem, paprociami, jagodami i mchem. Szliśmy kręta ścieżką i najpierw mijaliśmy bagienną kałużę zasnutą kożuchem z glonów, prawdziwe leśne bajorko. Potem wyszliśmy nad...