Przejdź do głównej zawartości

Posty

Wyświetlam posty z etykietą wiewiórka i lwy

w Gdańsku, na Polibudzie, lwy rozrabiają ;)

O lwach zdobiących bramę główną Politechniki Gdańskiej pisałam kilka lat temu we wpisie Uczone Lwy . Tam też można sobie obejrzeć fotkę owych lwów. Tym razem zaprezentuję Wam inne lwy, które znalazłam na terenie Politechniki. Niestety, wśród obfitości figur ludzi, trytonów, gryfów i smoków, lwów w całości nie znalazłam. Za to są lwie głowy. Aż dwa ich rodzaje zdobią frontową fasadę Gmachu Głównego: Ten lew jest jednym z kilku podtrzymujących półkolumny flankujące okna na pierwszym piętrze. Nad wejściowym portykiem umieszczony jest olbrzymi kartusz, również z lwimi łbami. w zbliżeniu: Jak widzicie ten lew pozuje język, czyżby studentom? ;) Znacie piosenkę Elektrycznych Gitar o Człowieku z Liściem na Głowie? Na Polibudzie znalazłam człowieka z lwem na głowie :D I ten człowiek się na tego lwa gapi, zezem się gapi, i nic! Kiedy tak pętałam się pomiędzy starymi budynkami z zadartą głową przeszukując wzrokiem elewacje dotarłam pod duży budynek Laboratorium Wydziału Me...

w Toskanii też lubią lwy

Przeglądając stare zdjęcia z wyjazdu do Toskanii zorientowałam się, że nie podzieliłam się z Wami toskańskimi lwami. Postanowiłam to naprawić i zarazem wznowić cykl wiewiórka i lwy . Tak się składa, że i Włosi lubią zdobić  swoje budynki wizerunkami króla zwierząt. Najbardziej rzucającym się w oczy przedmiotem, który ma kształt głowy lwa są kołatki. Bo kołatki są w Toskanii prawie wszędzie, znaczy prawie na każdych drzwiach. Ich uroda powoduje, że człowiek z aparatem posuwa się wzdłuż ulicy tempem ślimaka co rusz przystając i cykając fotkę. Pół biedy jeśli światło jest w porządku i da się zdjęcie zrobić szybko i sprawnie. Często jednak drzwi są w głębokim cieniu co powoduje konieczność zastosowania długiego czasu naświetlania, co dla odmiany skutkuje dziwacznymi pozami przybieranymi w celu "zakotwiczenia" się nieruchomo na czas, np. 1/10 sekundy. No, chyba, że ktoś ma ze sobą statyw, ale ja uznałam noszenie dodatkowych 2,5 kilogramów przy upale 35 stopni za prostą drogę do s...

Londyn - lwy i koty

Nie wiem jak Wam, ale mnie jednym z symboli Anglii jest lew. Widnieje w herbie i w wielu innych miejscach. Wiecie przecież, że lubię lwy, zwłaszcza te kamienne, krążąc więc po Londynie wypatrywałam ich i choć nie znalazłam bardzo dużo, to jednak parę uwieczniłam na fotkach. Tak więc przedstawiam Wam: Skrzydlaty lew siedzący na Holborn Viaduct w City of London. Wiaduktu strzegą cztery takie same figury usytuowane tuż za przyczułkami.    Jeden z dwóch dostojnych lwów pilnujących bocznego wejścia do British Museum. Szary kamień i nowoczesny charakter rzeźb nadają lwom odpowiednio monumentalny wygląd. Ważący blisko sześć ton monumentalny marmurowy lew z Knidos, pierwotnie zdobiący szczyt starożytnego grobowca, powstały w starożytnej Grecji pomiędzy 350 a 200 rokiem przed naszą erą, obecnie zdobi główny hall z British Museum. Wykuty z jednego bloku marmuru. Jako, że wraz z grobowcem stał swego czasu na wysokim klifie nadmorskim, naukowcy zakładają, że w pustych obecnie oczod...

Uczone Lwy

Ten właśnie lew przysiadł na murze portrierni przy Głównej Bramie prowadzącej na teren Politechniki Gdańskiej. On, i jego lustrzane odbicie, lustrują brać studencką zbliżającą się ku bramie Uczelni. Silne, pazurzaste łapy, bujne grzywy wskazują na silnych, pewnych swej pozycji osobników, a lekko marszczący się nos odsłania potężne kły i powoduje, że niemal słychać głuchy warkot narastający w krtani. Grube tablice trzymane przez lwy są jak tomy wielkiej księgi pełnej wiedzy.

Ryczący Lew, Chichoczący Lewek

Następne lwy znalezione, tym razem, we Wrzeszczu. Również na parterowym balkonie starej kamienicy. Gdańsk-Wrzeszcz, ul Batorego 5 Na środku bariery siedzi duży, groźny lew, jedną łapą przytrzymuje tarczę herbową i wydaje z siebie głuchy pomruk. Czoło zmarszczone nieco, sylwetka poddana do przodu, wielka grzywa - straszy. Co prawda nie ryczy całą piersią, niemniej widać, że król się stara. Po jego lewej stronie przysiadł grzecznie o połowę mniejszy lew, właściwie lewek, wyraźnie rozbawiony. Szeroki uśmiech podkreślają zmrużone radośnie oczy - tak, ten lewek chichocze.

Smutne Lwy

Gdańsk lubi lwy. Podtrzymują mu herb na Ratuszu i obserwują go w rozmaitych miejscach. O zwariowanych Lwach z Cheshire już pisałam, a teraz chcę pokazać bezzębne, Smutne Lwy z Oliwy. Dom przy ulicy Poczty Polskiej, duży balkon na parterze. Leżą sobie na barierze, jeden patrzy w kierunku dworca oliwskiego, drugi w stronę wylotu ulicy. Możliwe, że pilnują komunikacji miejskiej - lewy liczy pociągi SKMki, prawy tramwaje na pętli. Dzierżą puste tablice herbowe, a ogony zwisają im smętnie na postumenty. Niestety, nie udało mi się znaleźć informacji o historii tej kamienicy, więc żadnych konkretów - tylko Smutne Lwy.

Lwy z Cheshire

Niedawno wybrałam się do Parku Oliwskiego i w rezultacie kręcenia się po alejkach zawędrowałam do Archikatedry Oliwskiej. Była otwarta i wypełniona szkolnymi wycieczkami. Udało mi się jednak tak polawirować między nimi, że dzieciaki nie wchodziły mi w kadr i udało mi się zrobić parę znośnych zdjęć. Pod koniec obejścia ołtarza natknęłam się na coś, co, jak się doczytałam w Wycieczki z Przewodnikiem po Gdańsku jest obeliskiem ku pamięci Georga von Hülsena. Cytuję: "Obelisk z piaskowca wykonany został w 1760 roku przez znanego rzeźbiarza gdańskiego Johanna Heinricha Meissnera. Składa się z sarkofagu, nad którym widnieje herb i popiersie Georga von Hülsena. Napis łaciński na sarkofagu informuje o zasługach zmarłego. Georg von Hülsen był podkomorzym króla polskiego Augusta II Mocnego. Pod koniec życia przekazał majątek synom i zamieszkał w Gdańsku. Zmarł w 1737 roku. Obelisk ufundowali jego synowie Georg i Johann von Hülsen, Georg był biskupem smoleńskim a je...